رمان عشق در مدار جنوب🌴✨

نویسنده: زهراسهرابی
ژانر: عاشقانه، هیجانی، طنز
امتیاز خوانندگان: 5.0 از ۵ (2 نظر)
خلاصهٔ رمان
خلاصه: قرار نبود وارد زندگی مردی بشم که حتی تحمل صدای هم دیگه رو نداشتیم؛ ولی ظاهرا سرنوشت تصمیم گرفته بود هر دومون رو به فنا بده! حالا چی میشه اگه بخاطر مدارک مهمی که اون پسربداخلاق بهم سپرده اشتباهی دزدیده بشم و از ماجراهایی سر در بیاریم که هیچ ربطی به زندگی ما نداره و در نهایت مجبور باشیم یه تفاهم نامه بین خودمون امضا کنیم؟! اونم درست توی دل دردسر...
پارتها (16)
- از بله برون تا تابهبرون
- حملهی خانوم پَیاز
- سید در عصر یخبندان!
- فروپاشی خانواده
- خواستگار از بیگینیباتم
- سلاح مخفی مادربزرگ
- قهوهی داغ
- مهرداد و حملهی عصایی
- عملیات گمراهسازی
- باکسمو گربه خورد
- داماد یابی
- از سقوط تا سکته
- بیحسی به سبک عزیز
- چی بگم والا
- جنگ هندونهای
- بچههای ایران
از بله برون تا تابهبرون (پارت اول)
همه جا رو دود گرفته بود و از همه جا صدای کف و سوت میومد.
با تعجب نگاهی به سرو وضعم انداختم.
با لباس عروس و دستکشهای سفید و یمن طلا که ازم آویزون بود، نشسته بودم و یه تور سفید و بلند روی سرم افتاده بود.
سر چرخوندم و به کنارم نگاه کردم.
صندلی آبی پلاستیکی کنارم، خالی بود.
یا جد سادات، اینجا چخبره؟
من کی عروس شدم؟
پس خانوادم کو؟ اصلا داماد کیه؟
حال و هوای خونه نوستالژیک و قدیمی بود، مهمونا لباسا و آرایشهای عجیب قریب داشتن.
صدای جیغ بچهها گوش آدم رو کر میکرد؛
داشتم فکر میکردم که باز چه گلی توی سرم ریختم که یهو زنهای مجلس کل کشیدن و یه آقا با قد بلند جلو اومد و کنارم نشست.
- سیب داریم، هلو داریم دوماد خنده رو داریم...
عقب کشیدم و با اخم نگاهش کردم.
یه ماسک سفید روی صورتش بود و کتوشلوار گشاد قهوهای تنش بود.
تن لش کی دیگه تو عروسیش قهوهای میپوشه؟
نگاهم بالاتر رفت و با دیدن چشمای قشنگش دلم مثل ژله تو دوری لرزید.
نیشم تا بنا گوش باز شد...
بهش نزدیکتر شدم و لبخند عریضی زدم.
نگاهم کرد و آروم ماسکش رو در آورد که دلم براش رفت.
آهنگی توی سرم پلی شد.
یه دل نه صد دل عاشق ولی انگار نه انگار، امون از دست این دل امون از دست دلدار...
داماد نبود که ماه شبه چهارده بود.
داشتم قربون صدقهش میرفتم که خندید، ولی ای کاش نمیخندید.
چون با بیرون افتادن دندونای یکی درمیونش، وحشت زده جیغ بلندی کشیدم و دسته گلم رو محکم توی صورتش کوبیدم.
همونطور جیغ زنان دامنم رو زیر بغلم زدم و پریدم تو سفرهی عقد، همه شروع کردن به فرار و داماد هم با همون دندوناش افتاده بود دنبالم.
سمت در دوییدم که یهو جلوم ظاهر شد و خندید، ترسیده عقب عقب رفتم، از توی جیبش یه آبنبات نصفه بیرون آورد و سمتم گرفت: آبنبات میغوری؟
چشمام با وحشت باز شد.
نفس نفس میزدم، لحظهای بیحرکت و با چشمهای وق زده به سقف خیره موندم.
چندثانیه طول کشید موقعیتم رو درک کنم.
دستی به گلوی خیس از عرقم کشیدم، موهای خیسم به پیشونی و گردنم چسبیده بودن.
پلک بستم، دستم رو روی قفسهی سینهم گذاشتم و چندتا نفس عمیق کشیدم.
- خواب بود... خواب بود... نگران نباش!
گلوم خشک شده بود و قلبم تند میکوبید.
سر جام نشستم، از روی پاتختی یه لیوان آب برای خودم ریختم و سر کشیدم.
خنکای آب حالم رو بهتر کرد.
همونطور که تنم سمت دیوار بود، زیر پتو خزیدم.
- این دیگه چه کوفتی بود من دیدم؟
سمت پهلوی راستم چرخیدم و پلکم رو بستم.
اما یه لحظه با تصویر محوی که جلو چشمم ظاهر شد، چشمام تا آخرین حد باز شدن.
خشکم زد.
یا خود خدا...
مردمکهام روی همون مرد که با رکابی و شلوارک دقیقا کنارم خوابیده بود، بالا و پایین شد و نفس توی سینهام حبس شد.
تندتند پلک زدم و از زیر پتو دستم رو نیشگون گرفتم که یهو سرش سمتم برگشت که ترسیده جیغ کشیدم و در حالی که قلبم گرومپ گرومپ میکوبید از جا پریدم.
مرد وحشت زده از خواب پرید، سمتم برگشت که دستم رو سمت پاتختی دراز کردم و اولین چیزی که اومد تو دستم رو محکم توی صورتش کوبیدم و داد زدم: دزدددد، دزددددد کمکککککک...
صدایی توی سرم گفت: کدوم دزدی میاد بغل صاحبخونه بگیره بخوابه؟
لرز همه تنم رو گرفت.
- کمککک ... متجاوززززز متجاوززززز، کمکککک کمکککک...
پارچ از دستام کشیده شد، به دیوار پشت سرم چسبیدم و همون موقع در اتاق باز شد و مامان با ماهیتابه پرید تو.
- کو... کجاست؟
سمت مرد برگشتم و همینکه سرش رو بلند کرد و نگاهم به صورتش افتاد، روح از تنم پرید و هین بلندی کشیدم.
- شما...؟!
اما دیگه دیر شده بود، چون مامان مثل ناتاشا روی تخت پرید و محکم توی سرش کوبید.
دینگگگگ...
صدای کوبیده شدن تابه با کف سرش توی اتاق پیچید، سرش گیج خورد و قبل از اینکه روی تخت ولو بشه نالید: فاطمه؟
تازه خون به مغزم رسید، توی سرم کوبیدم و به مامان تابه به دست که بالای تخت ایستاده بود نگاه کردم.
- شوهرم...
*
- اجازه هست؟ دل شما را ببرم؟!
صدای فلین راید توی سرم اکو شد.
لبخند مکشمرگمایی زدم و تایپ کردم.
- خیر!
نگاهم از پروفایل سیاهش و نوشتهی ریز و قرمز وسطش، روی جوابش افتاد.
- میتونم بپرسم چرا عروسک؟
پا روی پا انداختم.
- خیر!
به سرعت جواب داد، همراه چندتا ایموجی خنده.
- چرا؟
موهای پریشونم رو پشت گوشم زدم و نوشتم: اشتراکت رایگان شما تموم شده.
یه ایموجی پوکر فیس فرستاد.
- عاجزانه میخوام بلاکم کنی.
دلم براش سوخت، اما هنوز به مرحلهی کباب شدن نرسیده بود که با حرفش از خنده ریسه رفتم.
- چون پول اشتراک ندارم...
خودم رو جمع و جور کردم و همونطور که هنوز خنده روی لبام بود، یه "خاک بر سرت" براش فرستادم و به خواستهی عاجزانهش احترام گذاشتم.

